Eylül: Hayata Yeniden Başlamak İçin En Güzel Zaman

Eylül geldi.

Takvim yapraklarında yeni bir ayın adı gibi görünse de Eylül, aslında hayatımızda küçük bir dönüm noktasıdır. Yazın uzun, tembel ve biraz da kuralsız günlerinin ardından şehir yeniden hareketlenir. Sokaklar kalabalıklaşır, trafik yoğunlaşır, telefonlar daha sık çalar, toplantılar çoğalır. Tatilde ertelenen işler birer birer önümüze gelir.

Ama Eylül’ün bize sunduğu bundan çok daha kıymetli bir şey vardır: yeniden başlama duygusu.

Çocukluğumuzdan beri Eylül, başlangıçlarla özdeşleşmiştir. Yeni okul, yeni defterler, yeni kalemler, yeni arkadaşlıklar… O zamanlar yeni bir yılın başladığını eylül ayında hissederdik. Belki de bu yüzden yetişkin olduğumuzda bile Eylül’ün gelişi içimizde tarif edemediğimiz bir hareketlilik yaratır.

Oysa yeniden başlamak için takvimde özel bir gün olmasına gerek yok.

Bazen insanın kendisine dönmesi yeterlidir.

Yaz boyunca biraz uzaklaştığımız rutinlerimize geri dönerken kendimize şu soruyu sormak güzel olabilir:

Ben gerçekten nasıl bir hayat yaşamak istiyorum?

Bu soru basit görünür ama cevabı kolay değildir. Çünkü çoğu zaman kendi istediğimiz hayatla, çevremizin bizden beklediği hayat birbirine karışır. Başarı, yoğunlukla; mutluluk, sahip olduklarımızla; değerimiz ise başkalarının bizi nasıl gördüğüyle ölçülmeye başlanır.

Eylül, bütün bu karmaşanın içinde bize bir fırsat verir.

Durup yeniden bakmak için.

Belki daha az çalışmak, daha çok yaşamak istiyoruz.

Belki yıllardır ertelediğimiz bir hayalin peşinden gitmenin zamanı gelmiştir.

Belki hayatımızdan bazı insanları, alışkanlıkları veya yükleri çıkarmamız gerekiyordur.

Belki de hiçbir şeyi değiştirmeden, sadece elimizdekilerin kıymetini daha fazla bilmek yeterlidir.

Çünkü değişim her zaman büyük kararlarla başlamaz. Bazen sabahları telefonu elimize almadan güneşin doğuşunu izlemekle başlar. Bazen uzun zamandır aramadığımız bir dostumuzu aramakla… Bazen ailemizle aynı masada biraz daha uzun oturmakla…

Hayatın büyük meseleleri arasında küçücük anları fark etmeyi unutmamak gerekir.

Eylül bana her zaman bunu hatırlatır.

Yazın bitişi, aslında bir şeylerin eksilmesi değildir. Aksine, sonbaharın gelişi bize hayatın değişerek devam ettiğini anlatır. Ağaçlar yapraklarını bırakırken doğa bize vazgeçmenin de yaşamın bir parçası olduğunu gösterir.

Biz de bazen bırakmayı öğrenmeliyiz.

Artık bize iyi gelmeyen düşünceleri…

Sürekli ertelediğimiz kararları…

Geçmişte kalmış kırgınlıkları…

Başkalarının hayatlarıyla yaptığımız kıyaslamaları…

Ve belki de kendimize karşı fazlasıyla acımasız olmayı.

Yeni bir başlangıç yapmak için önce eski yüklerden biraz olsun kurtulmak gerekir.

Bu Eylül’de kendimize büyük sözler vermek yerine küçük ama gerçekçi sözler verelim.

Daha çok güleceğim.

Sevdiklerime daha fazla zaman ayıracağım.

Sağlığıma daha fazla dikkat edeceğim.

Merak etmeye devam edeceğim.

Kendimi başkalarıyla değil, dünkü halimle kıyaslayacağım.

Ve en önemlisi, hayatı sadece yetişilecek bir hedef olarak değil, yaşanacak bir yolculuk olarak göreceğim.

Çünkü hayatın en güzel tarafı, hiçbir zaman tamamen planladığımız gibi gitmemesidir. Bazen bizi şaşırtır, bazen sınar, bazen de hiç beklemediğimiz bir kapı açar.

Eylül de böyle bir kapıdır.

Yazın sıcaklığından sonbaharın dinginliğine geçerken belki hepimizin ihtiyacı olan şey biraz yavaşlamak, biraz düşünmek ve kendimize yeniden kulak vermektir.

Yeni bir mevsime giriyoruz.

Belki yeni bir hayata değil ama hayatımıza yeni bir bakış açısıyla başlayabiliriz.

Bunun için pazartesiyi, yeni yılı veya başka bir tarihi beklemeye gerek yok.

Çünkü bazen yeni başlangıçların en güzel günü, sadece bugündür.

Hoş geldin Eylül.